Ocena recenzenta:
Muzyka: *****
Dźwięk: ***

Numer pisma: 05/2007 - (119)

Duet perkusisty (grającego również na syntezatorach) Stu Martina i saksofonisty Johna Surmana grał muzykę, jaka była możliwa tylko w pierwszej połowie lat 70. W legendarnym miejscu (Woodstock!) nagrali coś, co należałoby określić jako dźwiękową opowieść na kanwie radiowego słuchowiska science fiction, zrealizowanego zresztą wcześniej przez Stu Martina. Wykorzystując elementy free jazzu, rocka, muzyki klasycznej, współczesnej, elektronicznej i Bóg wie czego jeszcze, grali barwnie i fantastycznie.
Martin, dysponując potężną baterią instrumentów perkusyjnych i syntezatorami, tworzył gęstą tkankę dźwiękową. Bardzo chciałbym być świadkiem któregoś z koncertów duetu, bo momentami trudno uwierzyć, że robił to tylko jeden człowiek.
Na tym tle rozwija swoje improwizacje Surman – jeden z najoryginalniejszych i najbardziej niedocenionych muzyków europejskich. Kiedy trzeba, tworzy pogmatwane, wężowe linie saksofonu, dosłownie zasypuje słuchaczy kaskadami szybkich biegników. Kiedy jednak wymaga tego sytuacja, potrafi zagrać delikatną melodię, niemal na granicy ciszy.
Reedycja tej płyty przenosi nas do połowy lat 70. Czasów, kiedy królowały nieokiełznany free jazz i jazz-rock, triumfy święciły zespoły prog-rockowe, a w filmie i literaturze popularnej – tematyka sci-fi.