„The Red Quartets” to trzecia płyta pani Bloom wydana dla Arabesque. Trzecia i podobnie udana jak poprzedniczki. W zespole sopranistki grają starzy znajomi jak Mark Dresser - kontrabas, Fred Hersch - fortepian, Bobby Previte - perkusja. Bloom nie jest saksofonistką, która odkrywa nowe lądy, nie tworzy też nowej szkoły gry na sopranie. Przeciwnie wpisuję się w tradycję, którą wyznaczają nazwiska Sidneya Becheta i Wayne Shortera. Jej gra jest ciekawa, dojrzała, bez kompleksów, improwizacje zaś ciekawe, czasami nawet głęboko poruszające. Znakomicie wypadają zaproszeni do studia muzycy. Ale to przecież nic dziwnego, swą wszechstronność i kompetencję udowadniali niejednokrotnie. Tutaj nie tylko znakomicie mieszczą się w stylistyce kompozycji, ale też doskonale współpracują z liderem. Właściwie muzyka na płycie mieści się w strefie najczęściej eksploatowanej przez muzyków jazzowych. Mamy tu po prostu nowoczesny jazz szanujący tradycję, zrodzony z wiedzy, talentu, warsztatu i własnego spojrzenia na muzykę. Niby to nie tak znowu wiele, ale faktem jest, że propozycji Iry Bloom słucha się z prawdziwą przyjemnością czując, że to, co robi jest to prawdziwie jej muzyka.