Muzyka pianisty i kompozytora Django Batesa, nieodmiennie zaskakuje i porusza. Spowodowane jest to bardzo oryginalną koncepcją artystyczną, w której mieszają się jazz, muzyka klasyczna, piosenka, improwizacja, aranżacja, parodia, humor, pastisz i niemal wszystko, co tylko Państwo chcecie. Właściwie nigdy nie wiadomo czy muzyk ten żartuje ze słuchacza czy może tylko zachęca do podążania za swoim nietuzinkowym poczuciem humoru.

Bates zgromadził w swoim zespole ludzi, którzy pasują do siebie i widać, że jako muzycy dobrze się czują w swoim towarzystwie. Łączy ich wspólne podejście do muzyki, co jest równie ważne, a w pewnych sytuacjach ważniejsze, jak improwizatorska doskonałość. Ian Bellamy - saksofony, Michael Mondesir - gitara basowa, Martin France -perkusja oraz Josefine Cronholm – śpiew, tworzą znakomity, perfekcyjnie zgrany zespół, stanowiący znakomite medium dla artystycznych pomysłów lidera.

„Quiet Nights” to dziwna płyta, wzbudzająca u słuchacza sporo niejednoznacznych odczuć. W całej tej huśtawce nastrojów i inspiracji objawia się chęć nie zaskakiwania słuchacza tak po prostu, lecz znalezienia sposobu na wyrażenie, jakże nietuzinkowej, artystycznej osobowości.