***1/2 /****
Amendola należy do perkusyjnej czołówki i nie po raz pierwszy demonstruje, że potrafi także ciekawie komponować i aranżować. Jego kwintet (skrzypce, 2 x gitara i bas) wychodzi śmiało poza obszary stricte jazzowe zahaczając o rock progresywny, klezmerkę, noise, klasyczny modernizm, a chwilowe nawroty do środka jazzu nieco zaskakują. Gra zespołu sprawia bardziej wrażenie przypasowywania pewnych elementów, niż kreślenia wyraźnych linii melodycznych.