Ralph Alessi to doskonały trębacz, znany państwu zapewne z projektów innych muzyków, które wspomagał swoim niezaprzeczalnym talentem. Mnie, jak do tej pory, nie zdarzyło się trafić na jego solowe dokonania, nie podają ich również płytowe przewodniki, ani inne tego typu publikacje. Z tym większym więc zainteresowaniem przystąpiłem do odsłuchania omawianej płyty.

„Hissy Fit”, jak zwraca uwagę Alessi w krótkiej notce wewnątrz książeczki, zawiera muzykę, która nie była nagrywana wcale z myślą o wydaniu jej na płycie kompaktowej. Chodziło raczej o rejestrację pewnego muzycznego zdarzenia, utrwalenie chwili twórczego uniesienia, jakie zdarzyło się podczas koncertów w Bop Shop w Rochester oraz podczas domowej sesji nagraniowej. Alessiemu towarzyszyli wtedy Peter Epstein - saksofony, Hank Roberts - wiolonczela, Shane Endsley - perkusja i głos oraz Carl „Kokayi” Walker - głos.

Większość kompozycji zawartych na płycie tkwi w stylistyce dość swobodnej improwizacji, niepozbawionej jednak formalnych ograniczeń. Gdyby całość muzycznej propozycji rozważać w kategoriach niezobowiązującej rejestracji, czyli tak, jak wspomina Alessi, wówczas wrażenia określiłbym jako intrygujące. Mamy bowiem okazję posłuchać jak muzycy podchodzą do procesu improwizacji, którędy biegnie ich artystyczna wrażliwość, w jak wielu kierunkach zmierza ich muzyka i na ile jej ostateczny kształt związany jest ze świadomością barwy i brzmienia poszczególnych instrumentów. Kiedy jednak spojrzymy na rzecz jak na próbę zaprezentowania jakiejś konkretnej koncepcji, czy zwartej stylistycznie wypowiedzi, to sytuacja staje się mniej ciekawa. Płyta zawiera wiele wspaniałych momentów, jest jednak nierówna i to stanowi jej słabość.